.｡✿*ﾟ’ﾟ✿｡.:*(¯`•._.•°[ยิ่งกว่าเสียใจ]°•._.•´¯)*:.｡✿*ﾟ’ﾟ･✿｡

เสียแรงที่รัก เสียแรงที่ไว้ใจ
ไม่นึกว่าจะทำได้ลงคอ
ช่วยตอบสักคำ ทำไมไม่รู้จักพอ
ทำไมใจเธอถมไม่เคยเต็ม

 เสียแรงที่หวง เสียแรงที่ทุ่มเท
ไม่เห็นใจกันบ้างเลยหรืออย่างไร
เธอทำอย่างนี้ ฉันจะมองหน้าใครได้
ทำไมใจเธอร้ายเหลือเกิน..

ไม่เห็นกับตา ก็คงไม่เชื่อ
ไม่เจอกับตัว คงโง่ไปอีกนาน..

 คนรักกันไม่น่าจะทำได้ลง
ความซื่อตรงไม่มีบ้างเลยหรือไร
ถึงแม้วันนี้เราต้องตายจากกันไป
ยังไม่เสียใจ....เท่านี้เลย

ที่เสียน้ำตาวันนี้ ไม่ใช่เพราะเธอทิ้งฉันไป
แต่เสียใจที่ลืมเธอไม่ลง...

.｡✿*ﾟ’ﾟ✿｡.:*(¯`•._.•°[เปลืองหัวใจ]°•._.•´¯)*:.｡✿*ﾟ’ﾟ･✿｡

จำไปทำไม ทำไม ไม่รู้ทำไมต้องจำ
จำไปทำไม ให้ใจมันช้ำให้เปลืองหัวใจ
เราเป็นอะไรไม่มีเหตุผลบ้างเลยหรือไง
มันเจ็บจะตาย แล้วเรื่องอะไรถึงไม่ลืม

ไปแล้วไปลับ เขาไม่กลับย้อนมา
อย่ามัวเสียน้ำตา มันไม่ได้อะไร
อย่าไปทวงถามความรักจากคนไม่หัวใจ
คิดถึงเขาทำไม คิดถึงเขาทำไม

ลืม ควรจะลืม ควรจะลืมได้แล้ว ต้องลืมซะที
ทนทรมานมาจนป่านนี้ ไม่พอหรือไง
ลืม ควรจะลืม ควรจะลืมก็รู้ก็พอเข้าใจ
ให้โอกาสทำไม ไม่รู้ทำไมถึงไม่ลืม

ไปแล้วไปลับ เขาไม่กลับย้อนมา
แต่ทำไมหนอน้ำตา ยังไม่เคยจางไป
ยังจะทวงถามความรัก จากคนไม่มีหัวใจ
ยังรักเขาทำไม ได้อะไรขึ้นมา

คืนวันจะแปรผันไป ในใจก็ยังเหมือนเดิม
โอ้รักเอย ไม่มีเหตุผลเลย
ยังรักเขาทำไม ยังรักเขาทำไม

.｡✿*ﾟ’ﾟ✿｡.:*(¯`•._.•°[วางมือบนบ่า น้ำตาก็ไหล]°•._.•´¯)*:.｡✿*ﾟ’ﾟ･✿｡

บอกกับตัวเอง จะไม่ร้องไห้
บอกกับหัวใจ ว่าเธอไปดี
เพื่อชีวิตของเธอ ที่ดีกว่าวันนี้
อย่างน้อยก็ควรยินดี ใช่ไหม

 ไม่เห็นจะมีอะไรต้องกังวล
ไม่เห็นจะมีเหตุผลต้องเสียใจ
แต่พอเธอเดินเข้ามา
วางมือบนบ่า น้ำตาก็ไหล
มันเหงาเสียจนหัวใจสะท้าน

 ต่อจากนี้จะไม่เจอกันแล้ว
ไม่มีแล้ววันที่ดีอย่างเมื่อวาน
ไม่มีมือคู่นี้ที่เคยกุมมือกัน
ไม่มีวันที่เรานั้นจะเหมือนเดิม

บอกกับตัวเอง ว่าเราฝันไป
บอกกับหัวใจ เขาไม่ใช่ของเรา
แค่หลับฝันชั่วคืน พอตื่นก็คืนเขา
ก็รู้ก็พอเข้าใจใช่ไหม
ไม่มีวันที่ชีวิตฉัน...จะเหมือนเดิม

สุดท้ายคนที่เจ็บ! ก็คือฉันนั่นเอง

พรุ่งนี้. . . ฉันจะอยู่เพื่อรักเก่า ๆ
จะจดจำความเป็นเรา. . . แม้จะเต็มไปด้วยความเศร้าหมองหม่น
จะยิ้มกับใครๆ ที่ชีวิตได้เข้าไปปะปน
แม้จะไม่มีสักคนที่เป็นเธอ

พรุ่งนี้ . . . ฉันจะอยู่ด้วยหัวใจเก่า ๆ
ที่ยังมีเงาความเป็นเราอยู่เสมอ
จะตื่นเพื่อรัก หลับตาเพื่อรัก รักเธอ
มีความสุขกับการพร่ำเพ้อถึงวันวาน

พรุ่งนี้ . . .ฉันจะอยู่ด้วยชีวิตเก่าๆ
ที่มีความเหงา ซึ่งก่อกำเนิดจากเรื่องราวไหวหวาน
แลกกับการที่เธอจากไปพบสิ่งใหม่ที่ต้องการ
หากต้องเจ็บปวดอย่างกล้าหาญ ฉันยินดี

ฉันทำทุกอย่างเพื่อรัก
มันอาจดูผิดนักที่จมปลักอยู่กับความฝัน
จริงอยู่ที่ชีวิตต้องยืนอยู่กับปัจจุบัน
และก็จริงเช่นกัน ที่รักเรานั่นเหลือเพียงเงาบาง

แต่ฉันทำทุกอย่างเพื่อรัก
นี่คือเหตุผลแน่นหนักไม่ใช่ข้ออ้าง
มันอาจดูโง่งมที่เจ็บจมกับภาพจางๆ
แต่ใครจะว่าอย่างไรก็ช่าง ฉันจะรักเธอ

สิ่งที่อยู่ในดวงตาเธอคือความว่างเปล่า
ภาพของฉัน เธอ และเขา กลายเป็นฉันผู้แพ้
การดึงมือเธอมากอดไว้ เป็นการกระทำที่ผิดเกินไปสำหรับคนอ่อนแอ
ไม่ว่าใครรักแก หรือถูกรักแก แต่คนที่ไม่ใช่ "ของแท้" ก็ควรลา

ความรัก. . . ไม่เคยมีถูกหรือมีผิด
แต่บางครั้งการมีชีวิต ก็กลายเป็นความผิดของคนไร้ค่า
ฉันจึงไม่ควรมีตัวตนในขณะที่เธอสองคนสานเวลา
และฉันก็ไม่ควรมีหัวใจ หรือดวงตาที่แสดงให้เธอรู้ว่าฉันรักใคร

ไม่ว่าใครจะมาก่อนหรือมาที่หลัง
คนที่เป็น "ความผิดพลั้ง" ก็คือคนที่จะต้องร้องไห้